• امروز : یکشنبه - ۲۶ دی - ۱۴۰۰
  • برابر با : 13 - جماد ثاني - 1443
  • برابر با : Sunday - 16 January - 2022
1

بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم…

  • کد خبر : 150111
  • ۱۴ دی ۱۴۰۰ - ۹:۱۹
بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم…
هاتف سیستان و بلوچستان _ درختهـــا حافظـــه شـــهرند نشســـته بـــر زمیـــن بـــر بســـتر تاریـــخ ٬همـــراه فریادهایمـــان... شـــادیهایمان...نســـلهای پـــی در پـــی...

درخت‌ها
زاهـدان درختهـای کمـی دارد و فضـای سـبز کمتـری…الزام اسـت پیـاده ِ روی حرفـه ایـی باشـی یـا خیلـی عاشـق خیابــان گــردی باشــی کــه درختهــا را خــوب بشناســی،
آنهـا مهربـان و پیـر و نشسـته در کنـار مـا را نظـاره میکننـد.
یـــک درخـــت زبـــان گنجشـــک هســـت، تقاطـــع ثـــارالله و آزادگان ضلـــع غربـــی پـــارک آزادگان دقیقـــا در کنـــج پاییــز، هــزار و یــک رنــگ می شــود.جــان می دهــد بــرای
اســتوری بگیــران و اینســتا گرامی هــا… در شــهر بی پاییــزو بـــرگ ریـــز غنیمتـــی بـــرای ســـلفی بگیـــران اســـت.
بهــار، درختــان پــر بــار تــوت خیابــان معلــم بــه روی تــو
آغـــوش می گشـــاید. مـــی توانـــی از ســـر بلـــوار تـــا تـــه بلـــوار گـــز کنـــی و تـــوت بخـــوری. تـــه بلـــوار معلـــم روبـــروی زنـــدان زاهـــدان، آدم خـوش سـلیقه ایـی خانـه دارد. جلـو حیـاط را گلبوتـه رز
کاشـته اسـت. بهـار، باغچـهی جلـوی خانـهاش رنـگ بـه رنـــگ فـــرش گل رز میشـــود٬ کـــه هـــوش از ســـرت میبـــرد.
بچـــه کـــه بـــودم شـــبهای خُنـــک تابســـتان یـــک ســـبد بــود و زیرانــداز و چنــد اســتکان و یــک فالســک و تخمــه و گاهــی کمــی نــان و کوکــو…چنــد بچــه و درختهــای بلنــد و چمــن ســرد و مرطــوب بلــوار فــرودگاه….

شـادیمان ایـن بـود کـه غلـت بزنیـم از ایـن سـر بـه آن سـر و هـی بدویـم پـای برهنـه از ایـن ور بـه آن ور…. تفریحمـان شـبهای بلنـد تابسـتان میـدان خاتـم و فـرودگاه بـود.
عصرهــای دلگیــر پاییــز کــه از کالسهــای ادبــی کانــون پـــرورش فکـــری خیابـــان آزادی خــلـاص می شـــدیم. زیـــر درختهـــای پـــارک آزادی(شـــادیها) مینشســـتیم و
لقمــه تخــم مــر غ آبپــزی کــه مــادر همراهمــان میکــرد را می خوردیـم و آخریـن کتابـی را کـه از کانـون امانـت گرفتـه بودیـــم را ورق میزدیـــم…
یــک درخــت گــز هســت در خیابــان فلســطین نرســیده بــه میــدان فلســطین نزدیــک دبســتان عالمــه حلــی؛ آنوقتهـا راهنمایـی مـا کنـارش بـود. زیـر درخـت معیـاد گاهمــان بــود… پــر از حــرف دل شــاد…. آخریــن روزهــای
نوجوانــی میــان لحظــات درخــت گــز رج میزدیــم. هنــوز همانجاسـت بـا ابهـت و پیـر چـون مـادر بزرگ سـفید موی نشســته کنــج خیابــان کــه بــه عبورمــان لبخنــد میزنــد. بعدهـــا در خیابـــان دانشـــگاه ۳۳ میـــان رفـــت و آمدمـــان
بـــه خانـــه رفیقـــی لقمه هـــای هـــول هولـــی کـــه مـــادرش برایمـــان گرفتـــه بـــود را بـــه نیـــش میکشـــیدیم.
یـــادم اســـت جزوه هـــا زیـــرش رد و بـــدل میشـــد و عاشـــقیهای دانشـــجویی. هـــر چـــه خیابـــان دانشـــگاه درخـت نداشـت محوطـه دانشـگاه مهندسـی پـر از درخـت بـــود. خیابـــان دانشـــگاه مهندســـی تـــا دانشـــگاه علـــوم
غوغـــای زندگـــی در آن جریـــان داشـــت؛ پـــای هـــر درخـــت خاطـــره ســـازی بـــود بـــا قدمهـــای پـــر شـــور و از دانشـــکده هنـــر تـــا ســـالن کامپیوتـــر و حتـــی آن گوشـــه های دنـــج مهندســـی… پـــر از درختهـــای خاطـــره….
پـــارک کـــوی قـــدس بلـــوار مطهـــری پـــر بـــود از درختهـــای کاج…؛ مهـــد پســـرم آنجـــا بـــود ٬ظهرهـــا بایـــد مســـیری را پیــاده بــا او از آنجــا میگذشــتم؛ تفریحمــان جمــع کــردن میـوه کاج بـود. درختهـای پـر از صـدای مسـحور کننـده
پرنــدگان بودنــد.
درختهـــا حافظـــه شـــهرند نشســـته بـــر زمیـــن بـــر بســـتر تاریـــخ ٬همـــراه فریادهایمـــان… شـــادیهایمان…
نســـلهای پـــی در پـــی…تاتـــی کـــردن و قـــد کشـــیدن و عاشـــق شـــدن… راههـــا و نگاههـــا و همـــه و همـــه….
تو با کدام درختهای شهر خاطره داری؟

لینک کوتاه : https://hatefsistanandbaluchestan.ir/?p=150111
  • نویسنده : شیرین عودی:
  • ارسال توسط :

برچسب ها

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.